عَنِ النَّبیِّ ص قَالَ:
تَرْکُ الْغِیبَهِ أَحَبُّ إِلَى
اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ عَشَرَهِ آلَافِ رَکْعَهٍ تَطَوُّعاً. [بحار الأنوار
؛ ج۷۲، ص: ۲۶۱]
از پیامبر اکرم (صلی الله
علیه و آله) روایت شده است:
ترک غیبت در پیشگاه خداوند بهتر است از ده هزار رکعت نماز
نافله.
و در روایت دیگری از ایشان
آمده است :
هر کس در مجلسی بشنود که از برادرش غیبت می شود و آن را رد کند،
خداوند هزار باب بدی در دنیا و آخرت از او دفع می کند. [وسائل الشیعه، ج۱۲،
ص: ۲۸۲]
جناب حاج آقای ناجی در
اصفهان فرمودند:
مرحوم «آیت الله ارباب»
دو سه سال آخر عمرش نابینا شد، ایشان مدارج علمیش خیلی بالا بود و متون را از حفظ
بود. یک روز از ایشان پرسیدند که آقا شما پس از این همه عمر آیا ادعایی هم دارید
یا نه؟
این مرد بزرگوار
فرموده بودند: من در مسائل علمی
ادعایی ندارم، ولی در مسائل شخصی خودم فقط دو ادعا دارم.
یکی اینکه به عمرم غیبت نشنیدم و غیبت هم نگفتم.
دوم: در طول عمرم چشمم به نامحرم نیفتاد و کسی را هم
ندیدم. از ایشان گفته بودند که ایشان فرموده بودند: برادرم با همسرش چهل سال منزل
ما بودند، در این چهل سال یک بار همسر برادرم را هم ندیدم. [نرم افزار هدایت در حکایت به نقل از کتاب
داستانهایی از مردان خدا نوشته میرخلف زاده]
حضرت امام خمینى (قدس
سره) در کنار درس و بحث به تفریح هم علاقه داشت. در جوانى روزهاى جمعه با طلاب
براى تفریح از شهر خارج مىشدند، امّا قبل از حرکت مىفرمود: به چند شرط با شما
بیرون مىآیم:
۱-
نماز را اوّل وقت بخوانیم.
۲- در تفریح از کسى
غیبت نشود. [خاطرات حجت الاسلام قرائتى(جلد ۲)، صفحه: ۹۰ ]