(جمعه ۱۸ بهمن ۱۳۹۲)
۲۰:۴۵
آداب معاشرت یعنی احترام و شخصیت گذاشتن به خود و دیگران. حال اگر می خواهید فرزندی مبادی اداب داشته باشید، نکات ذیل را برای آموزش او در نظر بگیرید.
الگوی آداب معاشرت فرزندتان باشید
اگر می خواهید فرزندتان شما را الگوی خود قرار بدهد، سعی کنید الگوی مناسبی برای او باشید. در این زمینه نه کلام، بلکه طرز رفتارتان اهمیت دارد. پس اولین گام برای داشتن فرزند مبادی آداب این است که خودتان مبادی آداب باشید
تمرین را از خانه شروع کنید
بسیار غیرواقع بینانه خواهد بود اگر از بچه ها بخواهیم با ارتباط از راه دور، آداب معاشرت را بیاموزند، بلکه آنها باید بارها هنرهای زیبای ارتباطات اجتماعی را تمرین کنند. مدتی را صرف کنید و با فرزندتان در این رابطه نقش بازی کنید. برای مثال، با هم نزاکت مکالمه تلفنی را تمرین کنید.
عبارات مودبانه را آموزش بدهید
پنج عبارت باید جزو اولین کلماتی باشد که به بچه ها می آموزید. از این عبارات از شش ماهگی، هنگام صحبت با بچه ها، استفاده کنید. وقتی کودک نوپا یا خردسال سعی در قاپیدن شیئی از دست شما دارد، آن را در دست نگه دارید و از او بخواهید مودبانه آن را از شما بخواهد. به او بگویید که: «بگو، لطفاً مامان». یا برای خردسالان جمله کامل را به کار برده و بگویید: «بگو، لطفاً به من یک کیک بده.» پنج عبارت اصلی عبارت است از «متشکرم»، «لطفاً»، «ممکن است»، «معذرت می خواهم» یا «نه متشکرم» هیچ استثنایی برای به کار نبردن آنها قبول نکنید.
رفتار قابل قبول را تشویق کنید
بچه ها عاشق تشویق و تحسین هستند، به خصوص اگر از طرف پدر و مادر یا کسی باشد که دوست شان دارند. بیشتر اوقات پدر و مادر فقط در قبال رفتارهای نامقبول فرزندشان از خود واکنش نشان می دهند و موفقیت ها و اعمال مثبت آنان را به طور کامل نادیده می گیرند و این کار ممکن است با نتیجه معکوس همراه باشد. به هر حال، بچه ها به توجه نیاز دارند و این احتیاج را حتی اگر شده با انجام کارهای بد برآورده می کنند.
صبور باشید
بچه ها بالفطره خودمحور هستند و تمام والدین از اوان پدر و مادر شدن خود، به این موضوع پی می برند. با این وجود، باز هم به تشویق های خود ادامه بدهید، چون بچه ها هم مانند هرکس دیگر و هر بزرگسالی برای درک و یادگیری رفتارهای مناسب و مبادی آداب به زمان نیاز دارند. اهمیت احترام به احساسات و نیازهای دیگران را به آنها بیاموزند. همان طور که آنها می آموزند بیشتر بشنوند، کمتر حرف بزنند، به دیگران احترام بگذارند و متواضع باشند، رفتارهای طلایی آنها شکوفا می شود.
راهنمای کودک باشید
هر روز، بیش از پیش این احساس را در خود می یابیم که به فرد معتمدی نیاز داریم تا رویاها و خواسته هایمان را بشنود و به ما کمک کند تا اهداف مان را تعیین کنیم. شما هم به فرزندتان کمک کنید تا اهداف اجتماعی خود را تعیین کند و به روابط بین فردی و ارتباطات اجتماعی بهتر مجهز بشود. راز پنهانی نیست که هیچ کس علاقه ای به بودن در کنار افراد بی ادب و ناراحت کننده ندارد و هیچ پدر یا مادری نیز دوست ندارد که چنین فرزندی داشته باشد. در کنار فرزندتان بنشینید و به حرف هایش توجه کنید و نقاط پر چالش روابط اجتماعی او را بشناسید.
آداب پشت میز نشینی را آموزش بدهید
زمانی به غیر از مواقع ناهار و شام را انتخاب کرده و در کنار فرزندتان بنشینید و آنچه را حین غذا خوردن از او انتظار دارید، برایش توضیح بدهید. برای هر چه روشن تر کردن موضوع می توانید از نقاشی استفاده کنید. سپس موقع شام وقتی سر میز می نشیند از او بخواهید، اصولی را که تعیین کرده اید، دوباره تکرار کند. وقتی آداب پشت میزنشینی را به خوبی رعایت کرد، از او تشکر کنید و اگر در انجام کاری نیز کوتاهی کرد، آن را دوباره برایش تکرار کنید.
اشتباهات کودک را اصلاح کنید
بسیاری از کودکان خردسال اشتباهات خود را نمی دانند. برای مثال، وقتی با دوست تان در حال حرف زدن هستید و فرزندتان بدون توجه به میان حرف تان می پرد، از دوست تان معذرت خواهی کرده به فرزندتان خاطر نشان کنید که چنین رفتاری به هیچ وجه مناسب نیست. یا اگر فرزندتان، بزرگتری را با اسم کوچک صدا زد، چند دقیقه صرف کنید و این نکته را به او یادآور شوید که او را چگونه صدا بزند. در چنین موقعیت هایی حتماً حساسیت لازم را به خرج بدهید. اگر فرزندتان حساس است، از طرف مقابل معذرت خواهی کنید و در تنهایی اشتباهش را به او یادآور شوید.
خوب حرف بزنید
عادات حرف زدن بسیار مهم هستند. بعضی اوقات، والدین با استفاده از لغات عامیانه و عادات نامناسب سخن گفتن، به الگوی حرف زدن فرزندشان لطمه می زنند. در این زمینه هم، والدین الگوی رفتار صحیح بچه ها هستند. پس اگر نمی خواهید فرزندتان با زبان نامناسب و پر از لغات عامیانه حرف بزند خودتان خوب حرف بزنید.
تعصبات را کنار بگذارید
فرزندتان از تعصبات شما نیز الگو می گیرد. اگر نسبت به فرد یا گروه خاصی نظر قاطعی دارید، آن را به یک نظر کلی تبدیل نکنید. به فرزندتان بیاموزید که هرکس را باید از روی خصلت های فردی مورد قضاوت قرار بدهد.